Anlamig ngayong mga panahon na ito.  Paggising ko kanina, nang tumingin ako sa aking digital clock slash thermometer, ang temperature ay nasa 25.7°C.  Umaga yun.  Noong December last year, hindi umabot sa ganun ang temperature kahit na madaling araw.

Kahapon ay nasa gym ako.  Tumatakbo ako sa treadmill.  Pinapawisan ako ng maraming pawis (amp).  Pero nararamdaman ko pa rin ang lamig.

What's happening?!

I saw the results, and I was... shocked.

THE UNDERTAKER won the Royal Rumble!  Now WTF was that?!?!  Anyway, I really had no one in mind who's going to win this year, unlike before when it was sort of obvious who's going to be the last man standing in the ring.  So now, The Undertaker headlines Wrestlemania to challenge the champion for the title.  But I have a feeling that The Undertaker will lose, and that it will be his first-ever Wrestlemania loss.

Batista retained the title in a match against Kennedy at the Rumble.  I am disappointed, since I am expecting Kennedy to win the title.  But, I again have a feeling that Batista will lose the title in the next PPV.

EDIT:  On sikantot (second thought... amp!), I think it will be Batista vs. The Undertaker at Wrestlemania.  An upcoming feud of some sort is brewing up between the two for the past two episodes of Smackdown.

Deadline ng requirements para sa naging community immersion namin:  This week.

Ano pa ang kulang:  Parts ng mga ka-group ko.

I gave them this instruction last Saturday night:  "Paki-send sa [e-mail address] yung mga gawa niyo para matapos na."

Nag-reply sila ng "Ok."

Monday na, at WALA PA RIN AKONG NATATANGGAP.  Tang inang yan..!!!


Nakaka-bad trip, ako ang nape-perwisyo sa katamaran ng iba. I won't accept excuses like "May iba rin akong requirements na ginagawa.", dahil ako rin may iba ring requirements na ginagawa, mas marami pa nga e. It's just that I do what I have to do early para hindi matambakan ng trabaho.

Kaya ayoko ng group work e.

I am slightly overweight.  Pero hindi naman ako mukhang overweight.  Malaki kasi ang body frame ko for my height, tapos regular gymmer (yeah, gymmer) ako.

Pero 10 days ago, I weighed in at 157.6 lbs.  Dammit, 2.4 lbs na lang ay babalik na ako sa timbang ko noong 4th year high school (kung kailan mataba pa ako).  At nararamdaman kong sumisikip na ang pantalon at ang sinturon ko.  Ten days ago rin ay ang panahong naisipan kong itigil na completely ang pagpunta sa gym.  Pero dahil nananaba na ako, kailangan may gawin ako.  Kaya bumalik ako sa gym.

Nine days after (kahapon), I weighed in at 154.6 lbs noong umaga.  I lost 3 pounds in just 9 days.  Ang ginawa ko lang ay binawasan ang kain at nag-exercise nang todo (treadmill na umaabot ng 30 minutes sa speed na 8.0 - 8.5).

Nag-gym din ako kahapon.  Bawas kain din.  Nag-timbang ulit ako kaninang umaga.  Hindi ako nag-expect ng drastic change sa timbang ko, pero pag-apak ko sa weighing scale...

152.2 lbs.

Whoa.

Tapos na ang aking trabaho bilang nursing supervisor sa De La Salle University Medical Center.  Nagsimula yun last week, Jan. 16.  Two weeks ng paggising ng 4:00am at pagdating sa ospital ng mga 5:20am (ang duty ay nagsisimula ng 6:00am).

Bilang isang supervisor (na estudyante), naramdaman ko ang gaan at bigat ng trabahong ibinigay sa akin.  Walang specific patient na assigned sa akin, pero kailangan ay alam ko ang lahat ng nangyayari sa mga pasyente sa ward kung nasaan ako assigned.  Responsable ako sa lahat ng mga student nurses, at ang anumang mangyaring hindi kanais-nais na may kinalaman sa kanila ay damay din ako.  Ako ang nagmo-monitor ng kanilang activities, habang mine-maintain ang positive working environment.

Nakakapagod.  Maraming paperworks.  Pero nakakapagod lalo pag nararamdaman kong nakatunganga lang ako.  Noong isang araw lang ata ako hindi masyadong napagod dahil active ako sa pag-assist ng isang handle kong estudyante na sobrang "toxic" ang mga kailangang gawin.

Nagbigay ako ng exam kanina sa kanila.  Madali lang ang ginawa ko.  Out of 15 items, ang lowest na nakuhang score ay 13.  Ganun ako kabait. (nyork!)

Natapos na rin sa wakas ang series ng No Weekends.  Nawala sa aming nursing students ng De La Salle - Health Sciences Campus ang Sabado at Linggo noong Jan. 6-7, 13-14 at 20-21.  Take note:  May pasok kami ng Monday to Friday.

Nagkaroon ng panahon na binalak kong umabsent kahit isang araw lang, dahil sa nararamdaman kong sintomas ng possible burnout.  Mula noong pumasok ako noong Jan. 3 mula sa paputul-putol na bakasyon ay puro academics na lang ang kailangang intindihin.  Sobrang dami ng requirements.  Wala na akong masyadong panahon para sa mga bagay na aking ikinatutuwa.  Napagod ako.  Ginusto kong kumawala sa buhay eskwela.

Muntik pa akong tumigil permanently sa aking paggy-gym, at ang excuses ko ay kailangan ko ng pahinga at kailangan ko ng oras para gawin ang ibang mga bagay na kailangan sa school.  Kaso ang naging resulta, lalo lang akong na-stress out (dahil pakiramdam ko naging out of control ang timbang ko).

Sa pagkakataong ito ay may Sabado't Linggo na ulit ako.  Ata.  Isang Sabado't Linggo sa February na ang kasunod, at ang last ng hindi makataong schedule na ito.

"Kumusta naman yun."  Mabuti't hindi na ganong ka-uso yan ngayon.

When driving, there are a lot of 'villains' on the road, namely:

• JEEPNEYS - In the Philippines, drivers of these American Jeep rip-offs are sometimes called the "Kings of the Road".  Hindi lang sa Manila o sa EDSA ka makakakita ng mga mala-demonyong drivers.  Kahit sa Dasmariñas, Cavite ay marami niyan.  Ibo-"box out" ka sa daan, biglang titigil sa harap mo, lumilipat ng lanes nang hindi sumesenyas, nagsasakay at nagbababa ng pasahero sa gitna ng daan, at iba pa.
• BUSES - Halos magkasing-level lang ang mga bus sa mga jeepney.  Yun nga lang, mas brutal ang mga bus pagdating sa mga major highways tulad ng EDSA.  Matinding mang-box out ang mga ito.  Magpapalit ito ng lane kahit na mababangga ang sasakyang minamaneho mo.  Brutal din ito pagdating sa usok.
• MOTORCYCLES - Ang mga ito ay pabigla-bigla kung sumulpot - sa harap, sa gilid, sa likod.  Maraming naaaksidente dahil sa motorsiklo, at karamihan sa mga aksidenteng ito ay dahil sa kapabayaan at katangahan.  Ang mga motorsiklo ay dapat ipagbawal sa mga highway.  O kaya mag-implement ng batas na ang mga motorsiklo ay dapat nasa rightmost lane lang palagi para walang ma-perwisyo masyado. Naalala ko, noong Sabado lang, may motorsiklong sumusunod sa likod ng kotseng minamaneho ko.  Sumenyas na ako na lilipat ako sa kanan na lane.   In-assume ko na gagawa ng katangahan ang motorsiklo sa likod ko - katangahang o-overtake sa right side ko kahit na sumesenyas ako na lilipat ako sa kanan.  At ganun nga ang nangyari - um-overtake ang motorsiklo.  Mabuti't hinayaan ko na lang na mauna iyon kundi nabangga ko yun.
• TRUCKS - Mabagal ang mga ito.  Ang matindi pa dito ay may mga truck na gumigitna, tipong ayaw kang pa-overtake-in.
  
• TRICYCLES - Saksakan din ng bagal ang mga ito.  May mga tricycle drivers pang tipong ayaw kang payagang um-overtake, kung hindi mo pa gigitgitin ay di ka makaka-overtake.
• VEHICLES WITH DEFECTIVE TAIL LIGHTS - Mababangga mo na pala ang sasakyan sa unahan mo, hindi mo pa alam.
  
• PEDESTRIANS - Lalo na ang mga tumatawid sa mga lugar na may signs na "No Jaywalking".  May tinatawag tayong "Pedestrian lanes" at mga "Overpass".  Gamitin natin ang mga yun.  Huwag tayong magpa-God mode.
  

Ayon sa aming mga lecture tungkol sa nursing, REST IS IMPORTANT.  At pag minamalas ka nga naman, magkakataon pang kung kailan kailangan mo ng matinding pahinga ay saka naman ito ipagkakait sa'yo.

Monday to Sunday ay may pasok kami.  Monday ay lecture sa classroom, Tuesday to Friday naman ang clinical duty, at ang Saturday at Sunday ay ang review para sa board exams.  "Study, study, study" daw ang dapat na itatak namin sa isip namin.  Pero nakaligtaan ata na kailangan din ng pahinga kahit isang araw lang.

All work and no play makes Jack a dull boy.

Natapos na ang 4-day immersion namin sa Amadeo, Cavite.

Findings (?):

• Sobrang lamig pala doon lalo na kapag gabi.  Minaliit ko ang temperatura doon, at ang resulta ay torture kapag nagigising ako sa madaling araw dahil sa sobrang lamig.
• Ang tubig doon na pampaligo ay umuusok.  Umuusok sa lamig.
• Hindi mukhang rural ang Minantok East.  Ang mga bahay doon ay maayos ang pagkakagawa.  Ang iba pa nga ay mukhang pang-mayaman ang mga bahay.
• Mabigat sa loob kapag nanonood na ang mga kasama ko sa bahay ng TV at ako naman ay naghuhugas ng mga pinggan, baso, at iba pa.
• Nakakatuwa rin palang manood ng Wowowee kapag may mga kasama kang nanonood na nage-enjoy sa Wowowee (lalo na kapag Boom Tarat Tarat portion at yung "Sino'ng gwapo?!" portion)
• Nauso ang bilangan at sumbatan ng mga ginagawa sa bahay.
• Ang Air-O-Space bed ay hindi masarap higaan lalo na kapag less than 100% inflated, dahil tatalbog-talbog ka at magigising kapag malikot ang katabi.
• Kailangang bawasan ang kain dahil baka walang makain ang mga kasama.  Pero binabanatan ko pa rin ang kanin.
• Laging may bawang at sibuyas ang corned beef kahit ayaw ko.
• Maingay manood ng Deal or No Deal ang mga bakla.
• Kahit na nasa pinakagilid na ako ng Air-O-Space banig (deflated na kasi kaya hindi na 'bed'), masisiksik pa rin ako kahit na isa lang katabi ko
• Ok lang matulog kahit madumi ang mukha at katawan sa ganoong setup.  Hindi uso ang pagiging maarte doon.
• Nakakatulog ako kahit malakas humagok ang mga kasama ko.
• Masaya naman ang community immersion.

Mga aktibidades (?):

DAY 1: arrival sa area, nag-meeting sa health center, nag-trekking pababa ng ilog at pabalik, tambay sa tindahan at kumain

DAY 2: health teaching sa Minantok East, nagtungong Minantok West para panoorin ang health teaching ng kabilang group

DAY 3: home visits, super siesta (1:00pm to 4:00pm ako, ang mga kasama ko ay natulog hanggang 5:00pm), home visit ulit

DAY 4: interview, physical assessment na madalian, uwian na